सौनिक-१

पूर्वार्ध.....

संध्याकाळचे ५:३० वाजले होते..सूर्याने नुकतीच आपली तीव्रता कमी केली होती...मी नेहमीप्रमाणे अभ्यास उरकून galary मध्ये आलो...नुकतीच समोरची शाळा सुटली होती..मुल घरी चालली होती...जेष्ठ मंडळी फिरायला निघाली होती..तेवढ्यात आईने मला आवाज दिला...

" रोहीत, अरे चहा झाला रे....ये लवकर....परत त्यावर साय धरेल..."

   आलो आई...."म्हणून मी आत गेलो....माझ्या मित्रांचा खेळायला बोलावण्यासाठी कधी पण आवाज येण अपेक्षित होत..म्हणून मी घाईघाईने चहा पेयला...पटकन हातपाय धुतले....आणि तयार झालो...तेवढ्यात आई म्हणाली...

"आज लवकर ये जरा...आपल्याला बाहेर जायचय"

बर येतो ......म्हणून मी खाली गेलो 

आज सगळे (??) आले होते...अमित, प्रणव ,राहुल ,पीयू ,पूजा , प्रीतेश 

 आणि मी 

आम्ही लगोरीसाठी team पाडायला सुरवात केली...दोन्ही teams तयार झाल्या आणि तेवढयात आवाज आला...

" अरे थांबा ....मी पण खेळणारे...

   मी मागे वळून पाहिलं...ज्या व्यक्तीची मी आतुरतेने वाट पाहत होतो...ती आली होती...!!!!

ओंजळ.....२

मुंबई हे शहरच अस आहे...एका नाण्याच्या दोन बाजू म्हणतात न अगदी तसं......एका बाजूला सगळी रोषणाई..मोठे मोठे towers, पूर्ण अंग झाकण्यासाठी कपडे घेयची ऐपत असताना सुधा छोटे छोटे कपडे घालणारे लोक तर  दुसऱ्या बाजूला तेवढाच अंधार , अगणित झोपड्या, आणि ऐपत नाही म्हणून कसे बसे अंग झाकणारे लोक.....हे सगळे विचार त्या मुलाच्या बोलण्याने माझ्या मनात सुरु झाले होते..रवीला कधी आईच प्रेम मिळाल नाही...वडिलांचा आधार मिळाला नाही....हे कुठ तरी सारख जाणवत होत....त्या दिवशी मुद्दाम मी त्या चहाच्या टपरीवर गेलो...मला रवीला भेटायचं होत...बसलो..एक नवीनच मुलगा आला ...मला वाटल रवी दुसरीकडे कुठे असेल...म्हणून मी त्या नवीन मुलाला एक चहा आणायला सांगितल....मी रवीला शोधत होतो..तो मला कुठेच दिसत नव्हता...तेवढ्यात तो मुलगा चहा घेऊन आला...शेवटी मी त्याला विचारल अरे रवी कुठे आहे...?? दिसत नाहीये आज....

तो मुलगा म्हणाला...त्याला साहेबांनी काढून टाकल कामावरून...तो घरी आहे...

" मी म्हणल का रे? काय झाल?? 

काही नाही साब..उसको हमारे साब ने बहोत मारा....बहोत सारी गालिया दी...इसलिये वो काम छोडके चला गया...?

मारा ?? क्यु?? 

अब क्या बताये साब...एक आपके जैसे साबनेही राविको कपडे और कुच चीजे लेने के लिये..कुछ पैसे दिये थे...हमारे साबने वोह देख लिया था ......वोह पैसे हमारे साबने साबने उससे जबरदस्ती ले लिये तो उसने साब को कहा की येह मेरे पैसे हैन तो हमारे साबने  उसे बहोत मारा...

मी हे ऐकल...मनात खूप कालवाकालव झाली.....मनात म्हणल....काय देवा हे...काही लोकांना तू ओंजळ भरून भरून देतोस आणि काही लोकांच्या भरल्या ओंजळीतून काढून घेतोस???

साहेबा ....

इन हवाओं ने कहा 

तेरे साँसों का पता 

जान हैं तू मेरी, जान ले ये साहेबा  

मेरी निगाहे, तरसी यह बाहें

काटे कटेना, अब तो यह राहें 

मेरी दुआए, उसकी सदाए 

मिलके तुझे अब मुझासे मिलाए 

उसकी मरजी को तू ऐसे न ठुकरा 

साहेबा ...

तेरी तमन्ना, तेरे वोह अरमा 

लागे मुझे अब सारे वोह तनहा

सुन ले तू  दिल का जो हे कहना 

अब तो उसे भी मेरे बिन ना रहना 

मान ले अब तुजे प्यार हैं होगया 

साहेबा

तरसे.....

ये क्या तुने कर दिया 

बस में न कुछ अब रहा 

सुना हुआ जहा ..... 

तरसे ये मन, तरसे पिया , तरसे ये लब्ज़, तरसे जिया 

तू आ भी जा यहाँ ......

तेरी मेरी दास्ताँ
कैसे करू अब बयां

इतना मुजे बता
तरसे नयन, तरसी अदा, तरसी शरम , तरसी हया
तू आ भी जा यहाँ .......
तरसे ये मन, तरसे पिया , तरसे ये लब्ज़, तरसे जिया

ख़्वाबों का ये कारवां
प्यार का ये समां 
तू छोड़  के  न  जा  
तरसा खुमार , तरसी वफ़ा , तरसे ये अश्क,  तरसी दुआ
तू आ भी जा यहाँ ......
तरसे ये मन, तरसे पिया , तरसे ये लब्ज़, तरसे जिया

सय्याँ ....

सय्याँ , 

प्यार तुझे होगया, दिल तो तेरा खोगया 

खिल उठी हैं जमी , खिल उठा आसमान 

सय्याँ ......सय्याँ ......तुझसेही हैं जहां...सय्याँ ......

तू ही हैं दिल में बसी 

तुझसेही हैं हर ख़ुशी

मेरी हैं जो ख्वाइशे

तुझसेही हैं अब जुडी 

थामले दिल को अब ,ये होचला बावरा 

सय्याँ......

आखें तेरी कहे रही 

कहानी कोई अनकही 

होटोंकी यह चाहते  

लब्जो में हैं घुल रही 

दिलमें हैं कह्भी दे , पूरी कर अब दुआ 

सय्याँ.....

मेरे मौला

मेरे मौला, मेरे मालिक मेरे अल्लाह , हैं गुजारिश 

कर दे तू इतने करम....

जख्मो का बनजा मरहम

तेरे दर पे हूँ आया मैं सारे ख्वाब लेके ...

सारे गमो को मिटा दे ऐ मौला .....खुशिया सारी देके 

मेरे मौला, मेरे मालिक मेरे अल्लाह , हैं गुजारिश 

दे दे मुझे वोह सुकून

के एक पल तो मैं अब जिऊँ 

थी ख्वाइशे जो..दुआ बनके सारी मांगी हैं मैंने यहाँ 

मेरी वोह मंजिल , खयालो का साहिल, धुंडू उन्हें अब कहा

मेरे मौला, मेरे मालिक, मेरे अल्लाह , हैं गुजारिश 

दिखादे मुझे रास्ता 

तुझे अब मेरा वास्ता......

                                                     

सावरे....

सावरे....तुही मनकी सारी खुशिया
           तुही दिलके खाबोकी दुनिया

           तू ही खुदा ,तू ही सावरे...

           आखोकी ये सादगी,  होठोकी ये ख्वाइशे

           मिलने लगी हर ख़ुशी, दिलकी है ये साजिशे 

           सासोकी तू खुशबू
           जीने की तू आरज़ू
           तुझबिन जिया ना जाये रे.....सावरे....

         
            तेरी वो हर एक अदा,उनपे फ़िदा अब खुदा
            तेरी वो हर एक हसी, अब तो दिल में हैं बसी 
            तू होटोंकी प्यास हैं 
            तू आखियो की आस हैं

           तुझसा ना कोई लागे रे....सावरे